Duman, HakanDemirhan, Buse2026-02-122026-02-12202507.08.2025https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsphttps://hdl.handle.net/11501/2627Bu araştırmada, çocukluk çağı travmalarının öz-şefkat ve duygu düzenleme güçlüğü ile olan ilişkileri incelenmiştir. Çalışma, nicel ilişkisel tarama modeliyle yürütülmüş olup veriler 18-60 yaş arası 381 yetişkin bireyden çevrim içi anket yoluyla toplanmıştır. Veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu, Öz-Şefkat Ölçeği-Kısa Formu (ÖŞÖ-KF), Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği-Kısa Formu (DDGÖ-16) ve Çocukluk Çağı Travmatik Yaşantılar Ölçeği (ÇÇTÖ) kullanılmıştır. Veriler, bağımsız örneklemler t-testi, ANOVA, Pearson korelasyon ve Regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırmada, çocukluk çağı travmaları ile öz-şefkat arasında negatif; duygu düzenleme güçlüğü arasında ise pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Ayrıca, öz-şefkat düzeyinin artmasıyla duygu düzenleme güçlüğü düzeyinin azaldığı, bu iki değişken arasında da negatif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Regresyon analizleri sonucunda, çocukluk çağı travmalarının hem öz-şefkat düzeylerini anlamlı düzeyde azalttığı hem de duygu düzenleme güçlüğü düzeylerini anlamlı biçimde artırdığı saptanmıştır. Bununla birlikte, cinsiyet, medeni durum, yaş grubu, eğitim düzeyi ve çalışma durumu gibi bazı demografik değişkenler açısından öz-şefkat, duygu düzenleme güçlüğü ve çocukluk çağı travmaları düzeylerinde anlamlı farklılıklar elde edilmiştir. Elde edilen bulguların, çocukluk dönemi travmatik yaşantıların hem bireyin kendine yönelik tutumları hem de duygusal düzenleme becerileri üzerindeki açıklayıcı gücünü ortaya koyarak, literatüre katkı sunması beklenmektedir.This study examined the relationships between childhood traumatic experiences, self-compassion, and difficulties in emotion regulation. The research was conducted using a quantitative relational survey model, and data were collected online from 381 adult participants aged between 18 and 60. The data collection tools included a Demographic Information Form, the Self-Compassion Scale – Short Form (SCS-SF), the Difficulties in Emotion Regulation Scale – Short Form (DERS-16), and the Childhood Trauma Questionnaire (CTQ). The data were analyzed using independent samples t-test, ANOVA, Pearson correlation, and regression analysis. The findings revealed that childhood traumatic experiences were negatively associated with self-compassion and positively associated with difficulties in emotion regulation. In addition, as self-compassion levels increased, emotion regulation difficulties decreased, indicating a significant negative relationship between the two variables. Regression analyses showed that childhood traumatic experiences significantly predicted lower self-compassion and higher levels of emotion regulation difficulties. Furthermore, significant differences were found in self-compassion, emotion regulation difficulties, and childhood trauma scores based on various demographic variables such as gender, marital status, age group, education level, and employment status. These findings are expected to contribute to the literature by demonstrating the explanatory power of childhood traumatic experiences in shaping both individuals' self-related attitudes and their emotional regulation capacities.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessÖz şefkatDuygu Düzenleme GüçlüğüÇocukluk Çağı TravmalarıSelf-compassionEmotion Regulation DifficultiesChildhood TraumasMaster Thesis981561