Fitness yapan bireylerde egzersiz bağımlılığı, sezgisel yeme ve yeme tutumu arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi

Bu araştırma, fitness yapan bireylerde egzersiz bağımlılığı, sezgisel yeme ve yeme tutumu arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Çalışmaya 18-56 yaş aralığında, eşit sayıda kadın ve erkekten oluşan toplam 234 kişi katılmıştır. Veriler; demografik bilgiler, Sezgisel Yeme Ölçeği, Yeme Davranış Testi ve Egzersiz Bağımlılığı Ölçeği olmak üzere dört bölümden oluşan anketle toplanmıştır. Analizler R 4.4.2 programı ile yapılmıştır.Katılımcıların yaş ortalaması 26,73±8,22'dir. %39,74'ü 1-2 yıldır, %37,18'i ise 7 yıl ve üzeri süredir egzersiz yapmaktadır. Katılımcıların yarıya yakını her egzersiz gününde 1-2 saat spor yaptığını belirtmiştir. %76,5'i amatör sporcudur. BKİ'ye göre %67,52'si normal ağırlıktadır; %46,58'i egzersiz bağımlısı, %4,42'si yüksek düzeyde bağımlı olarak sınıflanmıştır.Yüksek riskli grup oranı %3,4'tür.Egzersiz bağımlılığı sınıflarına göre sezgisel yeme ve yeme tutumu puanlarında anlamlı fark bulunmuştur (p<0.01). Yaş ile hiçbir değişken arasında anlamlı ilişki gözlenmemiştir (p>0.05). BKİ ile egzersiz bağımlılığı arasında zayıf ama anlamlı negatif ilişki saptanmıştır (r = -0,194, p=0.003). Egzersiz bağımlılığı ile sezgisel yeme arasında zayıf fakat anlamlı negatif (r = -0,256, p<0.001), yeme tutumu ile ise anlamlı pozitif ilişki (r = 0,397, p<0.001) belirlenmiştir. Sonuç olarak, egzersiz bağımlılığı ve yeme davranışları arasındaki ilişkiyi anlamak, etkili müdahale stratejileri geliştirmek açısından önemlidir. Sezgisel yeme, bağımlılıkla baş etmede yardımcı olabilir; ancak psikolojik destek ve terapi yaklaşımlarının da sürece dahil edilmesi önerilmektedir. Bu ilişkinin yönünü daha net belirlemek için ileri araştırmalar gereklidir.

This study investigates the relationship between exercise addiction, intuitive eating, and general eating attitudes in individuals who regularly engage in fitness activities. A total of 234 participants (117 women and 117 men), aged 18–56, were included. Data were collected using a four-part questionnaire: demographic information, the Intuitive Eating Scale (IES-2), the Eating Attitudes Test (EAT-26), and the Exercise Addiction Scale (EAS). Analyses were conducted using R 4.4.2. The average age was 26.73±8.22 years. While 39.74% of participants had been exercising for 1–2 years, 37.18% had been doing so for over 7 years. Nearly half reported exercising for 1–2 hours per session. Most were amateur athletes (76.5%) with no professional background. According to BMI, 67.52% were in the normal weight category. In terms of exercise addiction, 46.58% were classified as addicted and 4.42% as highly addicted, with 3.4% identified as high-risk. Significant differences in intuitive eating and eating attitude scores were found across exercise addiction levels (p < 0.01). Age was not significantly related to any main variable (p > 0.05). A weak but significant negative correlation was found between BMI and exercise addiction (r = -0.194, p = 0.003). There was also a weak negative correlation between exercise addiction and intuitive eating (r = -0.256, p < 0.001), and a positive correlation with eating attitudes (r = 0.397, p < 0.001). In conclusion, understanding the link between exercise addiction and eating behaviors is important for developing targeted interventions. Intuitive eating may support recovery, but due to underlying psychological factors, therapeutic methods such as cognitive-behavioral therapy, motivational interviewing, and group support should also be considered. Further research is needed to clarify the directionality of these relationships.