Dismenoresi olan kadınlarda regl kemeri ile stres giderici top uygulamasının ağrı şiddetine etkisi

Bu araştırma, sıcak masaj yapan regl kemeri ve stres giderici top uygulamasının dismenore şikâyeti olan kadınların ağrı şiddeti üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla, randomize kontrollü yarı deneysel olarak yapılmıştır. Çalışmaya, dismenore şikâyeti olan ve dahil edilme kriterlerini karşılayan toplam 105 kadın (ebe, hemşire, doktor, temizlik personeli, sekreter) katılmıştır. Katılımcılar, deney1 grubu (n=35), deney2 grubu (n=35) ve kontrol grubu (n=35) olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Veriler; Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formu, Tanıtıcı Bilgi Formu, Görsel Ağrı Skalası (VAS), Dismenore Etki Ölçeği- Revize kısa formu (DEÖ-R) ve Menstrüasyon Belirti (Semptom) Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. 18-45 yaş arası kadın katılımcılara zarf yöntemi ile rastgele olarak deney grupları ve kontrol grubu olmak üzere üç gruba ayrılmışlardır. Üç grubada uygulama öncesinde, Tanıtıcı Bilgi Formu, Görsel Ağrı Skalası (VAS), Dismenore Etki Ölçeği- Revize kısa formu (DEÖ-R) ve Menstrüasyon Belirti (Semptom) Ölçeği uygulanmıştır. Uygulamada; deney grubu 1'de, 20 dakika süreyle elektrikli bel ısıtmalı ve titreşimli regl kemeri uygulanmıştır. Deney grubu 2'ye aynı süre boyunca, yumuşak yapısını hissedebilecekleri bir stres giderici sıkma topu verilmiştir. Üçüncü grup ise kontrol grubu olarak belirlenmiş ve herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Uygulama sonrasında, katılımcılardan ağrı şiddetlerini değerlendirmeleri ve görsel ağrı skalası (VAS) ile ağrı skorlarını kaydetmeleri istenmiştir. Verilerin istatistiksel analizinde, demografik bilgilerin değerlendirilmesi genel ve gruplar arası ayrı ayrı ele alınmıştır. Tüm olgular süreç içerisinde gözlemlenerek, bulgular tespit edilmiş bireysel ve genel değerlendirmeler kullanılan ölçekler geçerlilik ve güvenirlilikleri kontrol edilerek faktör analizleri yapılmış varyansları, alt boyutları incelenmiş, Ki-kare testi uygulanmış ve yorumlanmıştır. İstatistiksel sonucu olarak anlamlılık sınırı olarak p<0,05 kabul edilmiştir. Araştırmada, deney 1, deney 2 ve kontrol grupları arasında ağrı düzeylerindeki değişim incelenmiştir. Uygulama öncesi ağrı düzeyleri incelendiğinde, deney 1 grubunun ortalama değerinin 6,37±1,31, deney 2 grubunun 5,71±0,86 ve kontrol grubunun 5,97±1,93 olduğu görülmüştür. Uygulama sonrası ağrı düzeylerinde ise deney 1 grubunda ortalama 4,20±1,21, deney 2 grubunda 4,77±1,31 ve kontrol grubunda 4,97± 2,05 olarak tespit edilmiştir. Zaman faktörünün ana etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuş ( =94,634, p <0,001, η² = 0,481), bu durum ağrı düzeylerinin zaman içerisinde anlamlı bir şekilde azaldığını göstermektedir. Ancak grup faktörünün ana etkisi anlamlı bulunmamıştır (F=0,297, p =0,744, η² =0,006), yani gruplar arasında genel ağrı düzeylerinde anlamlı bir fark saptanmamıştır. Grup ve zaman etkileşim etkisi ise anlamlı bulunmuştur (F=8,064, p=0,001, η²= 0,137), bu da zaman içerisindeki ağrı azalmasının gruplar arasında farklılık gösterdiğini ifade etmektedir. Deney 1 grubunda öncesi ağrı düzeyinden (6,37±1,31) sonrası ağrı düzeyine (4,20±1,21) anlamlı bir azalma olduğu görülmektedir (p<0,001). Deney 2 grubunda öncesi ağrı düzeyi (5,71 ± 0,86) ile sonrası ağrı düzeyi (4,77±1,31) arasında da anlamlı bir azalma bulunmaktadır (p <0,001). Kontrol grubunda ise öncesi ağrı düzeyi (5,97±1,93) ile sonrası ağrı düzeyi (4,97±2,05) arasında daha sınırlı ancak yine anlamlı bir azalma gözlemlenmiştir (p <0,001). Bu etkileşim, özellikle Deney 1 grubundaki ağrı azalmasının diğer gruplara kıyasla daha belirgin olduğunu göstermektedir. Bu çalışma, dismenore yönetiminde farmakolojik olmayan tedavi seçeneklerinin potansiyel etkinliğini vurgulamaktadır. Özellikle sıcak termoterapi sağlayan regl kemerinin ağrı yönetiminde etkin olduğu görülmüştür. Çalışmada kullanılan stres giderici top da ağrı şiddetini azaltma noktasında fayda sağlamış olsa da regl kemeri uygulamasının etkisi daha belirgindir. Bununla birlikte, kontrol grubunun verileri incelendiğinde, ağrı düzeyinde anlamlı bir düşüş olmaması, uygulanan yöntemlerin dismenore tedavisinde etkili bir müdahale aracı olabileceğini desteklemektedir. Bu çalışma, ağrı yönetimi konusunda alternatif tedavi yöntemlerine dair yeni perspektifler sunmakla birlikte, farmakolojik olmayan yaklaşımların dismenore ağrısı üzerindeki etkisini daha kapsamlı şekilde değerlendiren çalışmalara olan ihtiyacı vurgulamaktadır.

In this study, a randomized controlled quasi-experimental trial was conducted to determine the effect of hot massage menstrual belt and stress relieving ball application on pain intensity in women with dysmenorrhea. A total of 105 woman (midwives, nurses, doctors, cleaning staff, secretaries) with dysmenorrhea who met the inclusion criteria participated in the study. The participants were divided into three groups as experimental group 1 (n=35), experimental group 2 (n=35) and control group (n=35). Data were collected using the Informed Consent Form , Descriptive Information Form, Visual Pain Scale (VAS), Dysmenorrhea Impact Scale-Revised short form (DIS-R), and Menstrual Symptom Scale. Female participants aged 18-45 years were randomly divided into three groups as experimental and control groups by envelope method. The three groups were administered the Descriptive Information Form, Visual Pain Scale (VAS), Dysmenorrhea Impact Scale-Revised short form (DIS-R), and Menstruation Symptom Scale before application. During application, experimental group 1 was given a menstrual belt with electric waist heating and vibration for 20 minutes. Experimental group 2 was given a stress-relieving squeeze ball to feel its soft structure for the same period of time. The third group was designated as the control group and no application was performed. After the application, the participants were asked to rate their pain intensity and record their pain scores using the Visual Pain Scale (VAS). In the statistical analysis of the data, the evaluation of the demographic information was done separately in general and between groups. All cases were observed during the procedure, the results were determined, individual and general assessments were made by checking the validity and reliability of the scales used, factor analyses were made, variances, subdimensions were examined, Chi-square test was applied and interpreted p<0.05 was accepted as the significance limit as a statistical result. The study examined the change in pain levels between the experimental 1, experimental 2, and control groups. When the pre-intervention pain levels were examined, it was found that the mean value of the experimental group 1 was 6.37±1.31, the experimental group 2 was 5.71±0.86, and the control group was 5.97±1.93. In the post-intervention pain levels, the mean value was 4.20±1.21 in experimental group 1, 4.77±1.31 in experimental group 2, and 4.97±2.05 in the control group. The main effect of time factor was found to be statistically significant ( =94.634, p <0.001, η² = 0.481), indicating that the pain level decreased significantly over time. However, the main effect of the group factor was not significant (F=0.297, p =0.744, η² =0.006), meaning that there was no significant difference in overall pain levels between the groups. The interaction effect of group and time was found to be significant (F=8.064, p=0.001, η²= 0.137), indicating that pain reduction over time differed between groups. In Experimental 1 group, there was a significant decrease from pre-pain level (6.37±1.31) to post-pain level (4.20±1.21) (p<0.001). In the Experimental 2 group, there was also a significant decrease between the pre-pain level (5.71 ± 0.86) and the post-pain level (4.77 ± 1.31) (p < 0.001). In the control group, a more limited but still significant decrease was observed between the pre-pain level (5.97 ± 1.93) and the post-pain level (4.97 ± 2.05) (p < 0.001). This interaction shows that the pain reduction was more pronounced in the Experiment 1 group compared to the other groups. This study highlights the potential efficacy of non-pharmacological treatment options in the management of dysmenorrhea. In particular, the menstrual belt, which provides hot thermotherapy, was found to be effective in pain management. Although the stress relief ball used in the study was also beneficial in reducing pain intensity, the effect of thermotherapy application was more pronounced. However, when the data of the control group were analyzed, the lack of a significant reduction in pain level supports that the applied methods may be an effective intervention tool in the treatment of dysmenorrhea. Although this study offers new perspectives on alternative treatment methods for pain management, it emphasizes the need for more comprehensive studies evaluating the effect of non-pharmacological approaches on dysmenorrhea pain.