Türkiye'de antrenör eğitiminin yeterliliği ve atıcılık sporuna özgü değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı Türkiye'deki antrenör eğitiminin yeterliliği üzerine araştırmalar yaparak, halihazırda sahada görev alan, gönüllü antrenörlük yapan veya emekli olmuş antrenörlerin bu eğitime karşı görüşlerini almaktır. Türkiye'deki antrenör eğitiminin eksikliklerini tespit ederek, antrenörlerin de bilgi, birikim ve tecrübelerinden faydalanarak, daha kaliteli bir eğitim verilebilmesi için tavsiyeler sunmaktır. Atıcılık ve Avcılık Federasyonundan güncel antrenör sayıları temin edilmiş, toplam 307 atıcılık antrenörünün katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma tekniğine göre nicel bir çalışmadır. Bu teknik, toplanan verilerin sayısal bir şekilde işlenip yorumlanmasını hedefler ve araştırmanın amaçlarına ulaşmasında önemli bir rol oynar. Dawson (2015)'e göre, verilerin bu analizler için istatistiksel bir çerçeveye oturtulması, elde edilen sonuçların daha anlamlı ve güvenilir olmasına katkı sağlar. Bu bağlamda, SPSS 25 programı kullanılarak verilerin ayrıntılı analizi gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara ilişkin tanıtıcı bulgular ve katılımcıların antrenörlük eğitimine ilişkin görüşlerine ait bulgular aritmetik ortalama, standart sapma ve frekans analizi gibi tanımlayıcı istatistik yöntemleri kullanılarak tespit edilmiştir. Antrenörlük eğitiminin yeterliği, etkinliği ve eğitim verene katkısı arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon analizi ile tespit edilmiştir. Antrenörlük eğitiminin yeterliği ve etkinliği arasındaki ilişkide eğitim verene katkının düzenleyici rolünün tespiti için Hayes'in (2013) Process yaklaşımı kullanılarak ve Baron & Kenny (1986) modeline uygun olarak regresyon analizi yapılmıştır. Antrenörlük eğitiminin yeterliği, etkinliği ve eğitim verene katkısı ile ilgili düşüncelerin demografik ve mesleki özelliklere göre karşılaştırılması için ise bağımsız gruplar (ilişkisiz örneklemler) t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Tukey HSD çoklu karşılaştırma (post-hoc) testleri kullanılmıştır. Bu testler sonucunda bulunan anlamlı farklılıklarının büyüklüğünü tespit etmek için r=√((GA KT)/(Top. KT)) ve (d=√(t^2/(t^2+sd))) formülleri kullanılarak (Field, 2009) etki büyüklüğü hesaplamaları yapılmıştır. Bulunan değerlerin 0,1 olması küçük, 0,3 olması orta, 0,5 ve üzerinde olması büyük ölçüde farklılık olarak değerlendirilmiştir (Field, 2009). Analizlerin tamamı %95 güven aralığında ve p<0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda Türkiye'deki antrenör eğitiminin bazı yönlerinin eksik, bazı yönlerinin ise yerinde olduğu tespit edilmiştir. En çarpıcı sonuç olarak ise antrenör eğitiminin genel olarak yeterli olduğunu düşünenlerin oranı %20,2'de kalmış, bu bulgu her beş katılımcıdan sadece 1'inin eğitimi yeterli gördüğünü ortaya koymuştur. Bu bulgular, Türkiye'deki antrenörlerin antrenörlük eğitiminin yeterliğinden genel olarak memnuniyetsizliklerini vurgulamakta ve antrenör eğitim programlarının gözden geçirilmesi ve iyileştirilmesi gerektiğini göstermektedir.

The aim of this study is to conduct research on the adequacy of coach education in Turkey and to get the opinions of coaches who are currently working in the field, volunteer coaches or retired coaches about the quality of this education. The aim of this study is to identify the deficiencies of coach education in Turkey and to provide recommendations for a more qualified education by making use of the knowledge, experience and knowledge of coaches. The current number of coaches was obtained from the Shooting and Hunting Federation and the study was conducted with the participation of a total of 307 shooting coaches. This study is a quantitative study according to its technique. This technique aims to process and interpret the collected data in a numerical way and plays an important role in achieving the objectives of the research. According to Dawson (2015), placing the data in a statistical framework for analytical purposes contributes to the aim of making the results obtained more meaningful and reliable. In this context, a detailed analysis of the data was conducted using the SPSS 25 program. Descriptive findings about the participants and their views on coaching education were determined using descriptive statistical methods such as arithmetic mean, standard deviation and frequency analysis. The relationships between the adequacy and effectiveness of coaching education and its contribution to the trainer were determined by Pearson correlation analysis. In order to determine the moderating role of trainer contribution in the relationship between the adequacy and effectiveness of coaching education, regression analysis was conducted using Hayes' (2013) Process approach and in accordance with the Baron & Kenny (1986) model. Independent groups (unrelated samples) t-test, one-way analysis of variance (ANOVA) and Tukey HSD multiple comparison (post-hoc) tests were used to compare the opinions about the adequacy, effectiveness and contribution of coaching education to the trainer according to demographic and professional characteristics. To determine the magnitude of significant differences found as a result of these tests, the formulas of r=√((GA KT)/(Top. KT)) and (d=√(t^2/(t^2+sd))) (Field, 2009) are used and impact calculations were made. A value of 0.1 was considered as a small difference, 0.3 as a moderate difference, and 0.5 and above as a large difference (Field, 2009). All analyses were evaluated at 95% confidence interval and p<0.05 significance level. As a result of the research, it was determined that some aspects of coach education in Turkey are deficient and some aspects are appropriate. As the most striking result, the rate of those who think that coach education is generally adequate was 20.2%, and this finding revealed that only 1 out of every 5 participants considered the education adequate. These findings emphasize that coaches in Turkey are generally dissatisfied with the adequacy of coaching education and that coach education programs need to be reviewed and improved.