Türk toplu iş hukukunda yerleşik bazı uygulamaların endüstri ilişkileri sisteminde doğurduğu sorunlar

Türkiye ILO’nun insan haklarına ilişkin, temel sözleşmelerinin tümünü onaylamıştır. Bu durumun doğal bir sonucu olarak ILO, Türk mevzuatını yoğun biçim- de eleştirmektedir. Kanımızca ILO’nun denetim organları tarafından yapılan eleştiriler Türk sosyal hukukunun gelişmesine katkıda bulunmakta ve yararlı olmaktadır. ILO’nun eleştirileri son yıllarda daha çok kamu görevlilerinin örgütlenme ve toplu pazarlık hakları konusunda yoğunlaşmaktadır. Bunun nedeni kamu personel sendikala- rının 1971-2001 arasında örgütlenme hakkından yoksun bırakılmasıdır. Öte yandan 1982 Anayasasının, özelikle toplu pazarlık grev haklarını sınırlamaya yönelik hükümleri sorun yaratmaktadır. Bu düzenlemelerin Anayasada yer alması yasa koyucunun yetki alanını sınırlamaktadır. Örneğin grevin hükümet tarafından ertelenme- sinin doğrudan Anayasa ile düzenlenmesi hem yasama, hem de yargı organlarını bağlamaktadır.

Turkey has ratified all the basic ILO conventions relating to human rights. As a natural outcome of this situation, ILO criticizes the Turkish legislation intensively. In our opinion, the criticisms of the ILO’s auditing bodies contribute to the improvement of Turkish social law. ILO’s criticisms have been concentrated on the organization and collective bargaining rights of public officials in the recent years. This is because public personnel unions were deprived from the right of organization between 1971 and 2001. On the other hand, the provisions of Turkish Constitution with regard to the limitation of collective bargaining strike rights are problematic. The existence of such provisions in the Constitution restricts the power of the legislative body. For example, the postponement of strike by the government is directly regulated by the Constitution and it constrains both the legislative and judicial bodies.