Game therapy as an intervention for computer game addiction and loneliness among primary school students

The study aims to examine the effect of game therapy on computer game addiction and loneliness in children attending a primary school in Kocaeli. The study was carried out in a pre-test–post-test quasi-experimental design. Data were collected with a sociodemographic data form, loneliness scale for children, and children’s computer game addiction scales. The intervention group (n = 22) and the control group (n = 23) were determined after the pretest data. The intervention group received game therapy for 6 sessions. Descriptive statistics, Kolmogorov-Smirnov, and Wilcoxon tests were applied in the analyses. The findings were calculated at a 95% confidence interval and a .05 significance level. As a result, it was revealed that children’s computer game addiction (p = .006) and loneliness levels (p = .041) decreased statistically significantly after game therapy. It can be said that implementing more game therapy interventions, especially for primary school children, will have a positive effect on children’s computer game addiction and loneliness levels.

Oyun bağımlılığı, kompulsif veya kontrol edilemeyen bağımlılığın psikolojik durumu özellikle ergenler ve çocuklar arasında yaygın görülmekte ve ciddi sorunlara neden olmaktadır. Yalnızlık, Perlman ve Peplau (1981) tarafından, bir bireyin halihazırda var olan sosyal ilişkisi ile içinde olmak istediği sosyal ilişkisi arasındaki farkın fark edilmesi durumunda ortaya çıkan hoş olmayan bir ruhsal durum olarak tanımlanmaktadır. 9-10 yaş arası çocuklar bu dönemde sosyalleşmeye başlamaktadır. Bu dönem aynı zamanda onların öğrenmeye ve okul başarısına önem verdikleri dönemdir. Oyun, yaşamın en doğal yanını oluşturan bir etkinliktir. Çocuklar için temel yaşam gereksinimleri kadar önemli olan oyun, beyinde sinapsların gelişimine yardımcı olarak nöron kaybını engeller. Oyun terapisi ise eğitimli oyun terapistlerince uygulanan, çocukların psikososyal sorunlarının çözümlenmesi, sosyalleşmesi ve gelişim düzeyini artırmayı hedefleyen bir yöntemdir. Çocuklar, yetişkinler gibi problem üzerine konuşmak istemezler; oyun aracılığıyla doğaçlama şekilde kendi lerini ifade ederler. Oyun terapisinin, çocukların kendilerini ifade etmelerine, sorunlarını ortaya çıkarmalarına ve duygularını ortaya çıkarmalarına yardımcı olmada etkili olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmanın amacı, Kocaeli ilinde bir ilkokula devam eden çocuklara uygulanan oyun terapisinin bilgisayar oyunu bağımlılığı ve yalnızlık üzerindeki etkisini incelemektir.